Ο εθνικιστικός παροξυσμός του Μπερίσα

Άρθρο του Στέφανου Πουλημένου
(Η Κέρκυρα Σήμερα - 30.11.2012)

Μπορεί ο Σαλή Μπερίσα, προσδιορίζοντας τα όρια των αλβανικών εδαφών κατά το έτος ανακήρυξης της Αλβανικής ανεξαρτησίας (το 1912), να μην περιέλαβε ονομαστικά την Κέρκυρα, όπως έκανε με την Πρέβεζα, αλλά υπάρχει πάντα ο γνωστός εθνικός ιστορικός χάρτης της Αλβανίας, που περιλαμβάνει και το νησί μας (φωτο).

Οι γείτονές μας δεν μπαίνουν στον κόπο να τεκμηριώσουν τους ανιστόρητους ισχυρισμούς τους και συχνά διαγωνίζονται μεταξύ τους, ανεξάρτητα από την ιδεολογική τους τοποθέτηση, σε ανθελληνικές όπως και αντισερβικές θέσεις. 

Αυτό είναι το καθημερινό "ψωμοτύρι" τους.

Αυτό "πουλάει" και μετράει καθοριστικά στη διαμόρφωση των πολιτικών εξελίξεων. Όποιος δεν "παίξει" το παιχνίδι της εθνικιστικής υστερίας των μικρών αλλά δυναμικών μειοψηφιών, είναι χαμένος από χέρι. Τα κατάλοιπα της παλιάς δογματικής αντίληψης του καθεστώτος Ενβέρ Χότζα - "είμαστε στο στόμα του λύκου" - όπου ο παλαιός φόβος και η αίσθηση απειλής, έχει τροφοδοτήσει ένα διαρκές εθνικό μίσος, (η κάτω σιαγόνα συμβολίζει την Ελλάδα και η πάνω τη Σερβία), είναι ακόμη και σήμερα εμφανή, σε τμήματα της αλβανικής κοινωνίας, στα περισσότερα μέσα ενημέρωσης και δυστυχώς, σ' ένα σημαντικό κομμάτι της πολιτικής ηγεσίας της χώρας.

Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις ανώτατων κυβερνητικών παραγόντων της Αλβανίας, τα τελευταία 20 χρόνια, οι οποίοι, την ίδια ώρα που μιλούν τη γλώσσα της καλής γειτονίας, της συνεννόησης και της συνεργασίας, όταν συναντώνται με ομολόγους τους της ελληνικής πλευράς και στα ευρωπαϊκά φόρουμ, απευθυνόμενοι σε εσωτερικό ακροατήριο, γίνονται αγνώριστοι. Μετατρέπονται σε σκληρούς εθνικιστές για να ικανοποιήσουν τις απαιτήσεις της μάζας, που έχει γαλουχηθεί με ανθελληνικά αισθήματα. Ξέρουν πολύ καλά ότι, αν δεν το κάνουν, θα υποστούν την οξεία κριτική και τις επιθέσεις από τα απίστευτα πολλά μέσα ενημέρωσης, με πολιτικό κόστος που δεν είναι έτοιμοι να αποδεχτούν, ιδιαίτερα ενόψει εκλογών.

Κάτω απ' αυτό το πρίσμα πρέπει να ερμηνεύσουμε και τις απαράδεκτες εθνικιστικές κορώνες του Σαλή Μπερίσα στην Αυλώνα, τόπο καταγωγής του πρωτεργάτη της Αλβανικής ανεξαρτησίας το 1912 - τότε βουλευτή της Οθωμανικής βουλής - Ισμαήλ Κεμάλ Βλόρα.

Με την ίδια ευκολία, αφού περάσουν οι μέρες των γιορτών για τα 100 χρόνια από την ίδρυση του Αλβανικού κράτους, ο πρωθυπουργός της γείτονος χώρας, μπορεί να μιλήσει ξανά τη σύγχρονη γλώσσα της διεθνούς διπλωματίας, χωρίς ακρότητες και εθνικιστικές εξάρσεις. Δεν έχει καμιά δυσκολία να δηλώσει και φιλέλληνας ακόμη, αρκεί να μη βρίσκεται κοντά σε εκλογές και μπροστά σε ακροατήριο που δεν θα του το συγχωρέσει.

Έτσι έχουν τα πράγματα με τους απέναντί μας, οι οποίοι στην όλη συμπεριφορά τους, όταν δεν υποκινούνται, συχνά ενθαρρύνονται και από εξωτερικούς παράγοντες, που βολεύονται από την όξυνση των σχέσεων Ελλάδας - Αλβανίας, σε πολλά επίπεδα. Γι' αυτό και η ελληνική πλευρά δυσκολεύεται να παρακολουθήσει τούτες τις απίστευτες μεταμορφώσεις, που μοιάζουν σε πολλά με την συνήθη πρακτική των εξ ανατολών γειτόνων μας.

Του λόγου το αληθές, επιβεβαιώνεται με μια απλή ανάγνωση της φιλικής - και ιδιαίτερα θερμής - συνέντευξης που παραχώρησε στην αλβανική εφημερίδα "Panorama" o υπουργός Εξωτερικών Δημήτρης Αβραμόπουλος (βλέπε ιστοσελίδα εφημερίδας ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ), μια μέρα πριν αναγκαστεί να ματαιώσει το ταξίδι του στα Τίρανα, λόγω των δηλώσεων Μπερίσα, περί Αλβανικών εδαφών ως την Πρέβεζα, το Πρέσεβο, τα Σκόπια και την Ποντγκόριτσα του Μαυροβουνίου. 

Η πολλή ευγένεια και τα θερμά λόγια, όχι μόνο δεν συγκινούν αλλά, τουναντίον, εκλαμβάνονται ως αδυναμία. Σ' αυτό βοηθούν και όλα όσα συμβαίνουν στη χώρα μας τα τελευταία χρόνια, που ευνόησαν την εκδήλωση συμπεριφορών με χαρακτηριστικά μικρομεγαλισμού, όπου αισθάνεται κανείς το μπόι του πολύ μεγαλύτερο από αυτό που πραγματικά είναι.

Έτσι φτάσαμε στο σημείο, οι θέσεις των ακραίων εθνικιστικών κύκλων της Αλβανίας, να γίνονται επίσημες θέσεις του πρωθυπουργού της χώρας, αδιαφορώντας για τις αντιδράσεις και τις συνέπειες. Γιατί προφανώς, γνωρίζουν καλά ότι αυτές θα περιοριστούν σε μια δήλωση, κομψά διατυπωμένη ή - έστω - αιχμηρή και τίποτε παραπάνω. ΄Αντε και στη ματαίωση ενός ταξιδιού, όπως είχε γίνει και παλιότερα με τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας.

Εκτός αν - τούτη τη φορά - σκέφτονται κάτι επιπλέον οι δικοί μας, κάτι που, προς το παρόν, δεν γνωρίζουμε...