Αναφέρομαι στην είδηση για έγκριση από τον υπουργό Υγείας Α. Λυκουρέτζο, της χορήγησης ποσού 300 εκατ. ευρώ στα νοσοκομεία όλης της επικράτειας για την αποπληρωμή ανεξόφλητων υποχρεώσεων προς τρίτους, με ιδιαίτερη μέριμνα στην τακτοποίηση ληξιπρόθεσμων οφειλών σε προμηθευτές των ειδικών μονάδων (ΜΕΘ, ΜΑΦ, ΜΤΝ κ.λπ.). Από το ποσόν αυτό, 2,3 εκατ. ευρώ, αποδίδονται στο Γενικό Νοσοκομείο της Κέρκυρας.
Σύμφωνα με το υπουργείο, "με το ποσό αυτό εκταμιεύεται πλήρως η σχετική διαθέσιμη πίστωση του προϋπολογισμού του υπουργείου Υγείας για το οικονομικό έτος 2012 και ενισχύονται εγκαίρως οι νοσοκομειακές δομές του Εθνικού Συστήματος Υγείας, προκειμένου να εξασφαλιστεί η ομαλή λειτουργία τους και συνακόλουθα η παροχή ολοκληρωμένων υπηρεσιών υγείας στους πολίτες".
Πρόκειται λοιπόν για κατανομή μιας δόσης - της τελευταίας από τον προϋπολογισμό του 2012 - που έρχεται σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη φάση για το Σύστημα Υγείας γενικότερα και τα Νοσοκομεία ειδικότερα.
Η δόση αυτή - δεν έχουμε ψευδαισθήσεις - δεν πρόκειται να λύσει τα συσσωρευμένα προβλήματα των νοσοκομείων της χώρας, μεταξύ των οποίων και το δικό μας, καθώς οι υποχρεώσεις προς τρίτους είναι πολύ μεγαλύτερες. Δίνει ωστόσο μια "ανάσα" στο σύστημα, καθώς οι πιστώσεις αυτές θα κινηθούν άμεσα προς τους προμηθευτές των πάσης φύσεως ειδών, σκευασμάτων, εξαρτημάτων και υλικών, που είναι απολύτως αναγκαία για την ομαλή λειτουργία των νοσοκομείων.
Είναι άλλωστε γνωστό, ότι και στο νοσοκομείο της Κέρκυρας, εδώ και καιρό, παρατηρείται το φαινόμενο της έλλειψης διαφόρων τέτοιων ειδών, σε πολλά από τα τμήματά του, με συνέπειες που, άλλοτε πλήττουν την ίδια τη δυνατότητά του ν' ανταποκριθεί στις απαιτήσεις νοσηλείας των ασθενών και άλλοτε "φορτώνουν" την ευθύνη και τη δαπάνη της προμήθειάς τους από την αγορά, στους ίδιους ή τους συγγενείς τους.
Κοινός παρονομαστής όλων των σχετικών περιπτώσεων, είναι η υποχρηματοδότηση του συστήματος, από έναν προϋπολογισμό που κινείται μεν υποχρεωτικά εντός των ορίων αντοχής της οικονομίας σε συνθήκες οξύτατης κρίσης και εξωτερικής επιτήρησης, αλλά σίγουρα κάτω από τα όρια αντοχής του συστήματος και των ίδιων των αναγκών της κοινωνίας.
Γι' αυτό και τα προβλήματα που, συχνά τελευταία, βλέπουν το φως της δημοσιότητας.
Στην κατάσταση όμως αυτή, δεν φτάσαμε τυχαία, καθώς και ο τομέας της υγείας έχει το δικό του μεγάλο μερίδιο στην επί 10ετίες, καταλήστευση των δημόσιων πόρων και ειδικά των πόρων των ασφαλιστικών ταμείων. Και είναι πράγματι ενδιαφέρον το γεγονός ότι, πολλοί από τους κατά καιρούς ασχολούμενους με το θέμα, βλέπουν τώρα το αποτέλεσμα και με διαπιστώσεις ασκούν εύκολη κριτική για την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει ο τομέας της Υγείας, αλλά αποφεύγουν επιμελώς να θίξουν οτιδήποτε σχετίζεται με "το μεγάλο φαγοπότι" στο οποίο, δυστυχώς, δεν συμμετείχε ένας και δύο... Είχε στήσει πλοκάμια παντού.
Ακούμε το τελευταίο καιρό, στοιχεία για τα κόστη νοσοκομειακών φαρμακευτικών και λοιπών ειδών και μένουμε εμβρόντητοι για τις τεράστιες διαφορές - τριπλάσιες, πενταπλάσιες έως και οκταπλάσιες τιμές - ανάμεσα στην περίοδο του "μεγάλου φαγοποτιού" και την περίοδο της αιματηρής οικονομίας που διανύουμε. Διαπιστώνουμε έτσι, ότι και στον ευαίσθητο τομέα της υγείας συνέβαιναν "σημεία και τέρατα" και κατανοούμε καλύτερα το πώς έφτασε η χώρα στο σημερινό κατάντημα, με μεγάλο θύμα, το τμήμα εκείνο της κοινωνίας μας που υποφέρει υφιστάμενο τις βαρύτατες συνέπειες της κρίσης.
Κλείνοντας, θεωρώ πως είναι καλό και χρήσιμο να επισημαίνονται και να αναδεικνύονται κάθε στιγμή, τα προβλήματα στη λειτουργία του νοσοκομείου και ευρύτερα του συστήματος υγείας, ακόμη και με τις παρακινδυνευμένες διαπιστώσεις ότι βρίσκεται "εκτός των ορίων ασφαλούς λειτουργίας" ως συνέπεια της υποχρηματοδότησης, στη βάση μάλιστα των μνημονιακών απαιτήσεων.
Για την απίστευτη όμως - επί 10ετίες - λεηλασία των πόρων του συστήματος που, μαζί με τα αντίστοιχα φαινόμενα και σε πολλούς άλλους τομείς του ευρύτερου δημόσιου, μας οδήγησαν στο μνημόνιο, ούτε λέξη. Λες και η κατάρρευση ήρθε ως αποτέλεσμα συνωμοσίας των δανειστών μας...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου