Η ΔΕΥΑΚ και οι αναγκαίες τομές στη λειτουργία της

Άρθρο του Στέφανου Πουλημένου

(Η Κέρκυρα Σήμερα -30.01.2013)

Οι παρεμβάσεις δημοτικών συμβούλων της μειοψηφίας, η διαρκής αδυναμία της ΔΕΥΑΚ ν’ ανταποκριθεί ακόμη και στις υποχρεώσεις της μισθοδοσίας του προσωπικού της, πολλώ δε μάλλον στις ανάγκες καθημερινής αντιμετώπισης των προβλημάτων, που σχετίζονται με τις εγκαταστάσεις και τα δίκτυά της, επαναφέρουν διαρκώς στην τοπική επικαιρότητα τα της δημοτικής αυτής επιχείρησης.

Επαναφέρουν τα θέματα της ΔΕΥΑΚ, στο προσκήνιο, όχι γιατί έχει κανείς προσωπικά με τον πρόεδρο ή τα μέλη της διοίκησης της επιχείρησης, ή ακόμη και με το Δήμαρχο, αλλά γιατί, το επίπεδο λειτουργίας της, οι υπηρεσίες που παρέχει, η βιωσιμότητά της, οι αντοχές της στις δύσκολες σημερινές συνθήκες, επηρεάζουν, θέλοντας και μη, την καθημερινή ζωή των πολιτών, αλλά και σε σημαντικό βαθμό, την οικονομία του τόπου.

Και εξηγούμαι:

Οι διαρροές νερού από τα δίκτυα, που δεν αντιμετωπίζονται έγκαιρα, επιβαρύνουν τα οικονομικά της επιχείρησης και εντέλει το κόστος μετακυλίεται στον καταναλωτή.

Η κακή λειτουργία των αντλιοστασίων και των λοιπών εγκαταστάσεων που οδηγεί σε αυξημένη κατανάλωση ρεύματος, ή σε συχνές αντικαταστάσεις στοιχείων του εξοπλισμού τους, επιβαρύνει επίσης τα οικονομικά της ΔΕΥΑΚ κι επειδή η ίδια «δεν κόβει χρήμα», θα πρέπει να βρει τρόπο να καλύψει τις δαπάνες σε βάρος – πάντα - των καταναλωτών.

Η πλημμελής λειτουργία του μηχανισμού μέτρησης της κατανάλωσης και βεβαίωσης των τελών, οδηγεί σε μειωμένη και με μεγάλες καθυστερήσεις είσπραξη των πόρων που είναι απαραίτητοι για τη λειτουργία της ΔΕΥΑΚ.

Η ελλιπής φροντίδα των εγκαταστάσεων των υδραγωγείων (πηγές, γεωτρήσεις, αντλιοστάσια, δεξαμενές, δίκτυα), πολύ συχνά δημιουργεί καταστάσεις που πλήττουν την εικόνα και την αξιοπιστία της επιχείρησης και το κόστος της αποκατάστασης είναι πολλαπλάσιο από αυτό που θα απαιτούνταν σε συνθήκες τρέχουσας συντήρησης.

Η προβληματική λειτουργία των μονάδων βιολογικού καθαρισμού των λυμάτων – όπου υπάρχουν – οδηγεί σε διάθεσή τους σε χερσαίους ή υδάτινους αποδέκτες, με σοβαρές επιπτώσεις στο περιβάλλον και εν τέλει στον ίδιο τον πολίτη, τη δημόσια υγεία, αλλά και την οικονομία του τόπου.

Για όλους αυτούς τους λόγους και για πολλούς ακόμη, που, χάρη συντομίας δεν αναφέρονται εδώ, τα θέματα της ΔΕΥΑΚ συγκεντρώνουν πάντα και εύλογα μεγάλο ενδιαφέρον των πολιτών, της κοινωνίας, των μέσων ενημέρωσης και συνεπώς των δημοτικών σχηματισμών, που δεν μπορούν να τα αγνοήσουν.

Οι αναφορές αυτές έχουν μεν ενδεικτικό χαρακτήρα, αλλά δεν απέχουν από το να χαρακτηρίζουν πρωτίστως την τρέχουσα περίοδο, την παλαιότερη και με μεγάλη προσφορά, Δημοτική αυτή Επιχείρηση και τούτο είναι κάτι που γνωρίζω ότι έχει προβληματίσει ιδιαίτερα το δήμαρχο και τη δημοτική αρχή συνολικά.

Γιατί, όπως και άλλες φορές έχω γράψει σ’ αυτή τη στήλη, ο ορατός πλέον κίνδυνος πλήρους κατάρρευσης της ΔΕΥΑΚ, θα παρασύρει και ολόκληρο το Δήμο, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για το νησί μας..

Μ’ αυτά τα δεδομένα, είναι, νομίζω, αναγκαία τώρα περισσότερο από ποτέ, μια βαθειά τομή στην επιχείρηση, με την εκ βάθρων αναδιοργάνωσή της, την διαμόρφωση ενός σύγχρονου, λειτουργικού και αποτελεσματικού οργανισμού στο πλαίσιο του οποίου, με ρόλους σαφείς, το προσωπικό της ΔΕΥΑΚ, σε αρμονική σχέση με την υπηρεσιακή του ιεραρχία και την όποια διοίκησή της, θα δώσει τη μάχη για την ανόρθωσή της σε όλα τα επίπεδα. Θα δώσει την καθημερινή μάχη της αξιοπιστίας και της συνέπειας, της ταχύτητας και της αποτελεσματικότητας, της ποιότητας και της αποδοτικότητας.

Στην αντίθετη ακριβώς κατεύθυνση λειτουργούν οι ομαδοποιήσεις, η μειωμένη απόδοση και η αναβλητικότητα, η προχειρότητα και η δίχως «όρεξη» δουλειά, η αίσθηση της μεροληπτικής και διαπιστωμένα άνισης μεταχείρισης των εργαζομένων, η αδυναμία και οι καθυστερήσεις καταβολής των δεδουλευμένων, η μετάθεση ευθυνών από τον ένα στον άλλο, οι κινήσεις και επιλογές προσωπικής ή άλλης σκοπιμότητας. Θα προσέθετα δε και την αντίληψη αξιοποίησης των προβλημάτων αυτών για την άντληση προσωπικού ή παραταξιακού οφέλους.

Επισημαίνω ιδιαίτερα το τελευταίο, γιατί δεν πρέπει να διαφεύγει κανενός ότι εργοδότης στη ΔΕΥΑΚ, δεν  είναι κάποιος στυγνός κεφαλαιοκράτης, αλλά οι ίδιοι οι καταναλωτές, δηλαδή όλοι οι πολίτες, άρα ο λαός. Η ανά χρονικές περιόδους διοίκηση, είναι απλά εξουσιοδοτημένη να τη διοικεί και να τη διαχειρίζεται κατά τρόπο, που να υπηρετεί και να προάγει  το δημόσιο συμφέρον.

Με βάση αυτό κρίνεται και σε αυτή τη βάση είναι ανάγκη να της ασκείται και η όποια κριτική. Ούτε κραυγές και αφορισμοί χρειάζονται, ούτε δογματισμοί και προκαταλήψεις, ούτε βέβαια ενέργειες που θυμίζουν εκείνους που πριονίζουν το κλαδί πάνω στο οποίο κάθονται, για να πέσουν τελικά μαζί του…